قهرمان زندگی من کسی ست که لابلای شلوغی های روزمره ذهنش گمم نمی کند و به بهانه ترافیک پر ازدحام زندگی مرا انتهای کوچه بن بست جا نمی گذارد قهرمان زندگی من جسارت راستگو بودن به چشمانم را بلد ست و برای فرار از ندیدن دروغ هایش به سایه ها پناه نمی برد قهرمان زندگی من در پی احتمال داشتن فرصت های بهتر مرا میان بود و نبودش محک نمی زند او کاشف من ست نه بر هم زننده ام و من تاکنون کسی را نیافته ام که توانا به کشف و نواختن قطعه وجودم و شنیدنش باشد از این رو قهرمان زندگیم خودم بوده ام و هستم...

زمان چیز عجیبی ست میدود جلو می رود و دوست داشتنی ترین آدم های زندگیت را یا کهنه می کند یا عوض!! بعضی ها یا تغییر می کنند یا حقیقت درونشان مشخص می شود !!! زمان دیر یا زود به تو ثابت خواهد کرد که کدامشان ماندنی اند و کدامشان رفتنی!! من دعا می کنم زمان بگذرد و دنیا پر شود از آدم های واقعی آدم هایی که نه زمان آنها را عوض می کند و نه زمین

با خودم می گفتم که چگونه خواهی بخشید این شکننده توبه های مکرر را و نومید می شدم... اما در جانم زمزمه کردی , که تو کریمی و با کریمان کارها دشوار نیست

گاهی دلت بهانه هایی می گیرد که خودت انگشت به دهان می مانی ...!! گاهی دلتنگی هایی داری که فقط باید فریادشان بزنی اما سکوت می کنی ... گاهی ..!! پشیمانی از کرده و ناکرده ات گاهی دلت نمیخواهد دیروز را به یاد بیاوری انگیزه ای برای فردا نداری و حال هم که ... گاهی فقط دلت میخواهد زانوهایت را تنگ در آغوش بگیری و گوشه ای گوشه ترین گوشه ای ..! که می شناسی بنشینی و "فقط" نگاه کنی گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ می شود ..